Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2011

Το γάντι στη νεολαία

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Η κυβέρνηση, με τη «συναίνεση των τριών», κατάφερε να προ­ωθήσει τις αλλαγές που επιθυ­μεί στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τώ­ρα μένει να δούμε τι θα κάνουν καθη­γητές και φοιτητές το αμέσως επόμενο διάστημα. Αν θα διαλέξουν, δηλαδή, τη δική τους... συναίνεση για την από­κρουση του νομοσχεδίου της υπουργού Παιδείας Άννας Διαμαντοπούλου.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σχηματίζο­ντας ένα ευρύ μέτωπο με τις υπόλοιπες «μνημονιακές» δυνάμεις, στόχευσε σε μια επικοινωνιακή διαχείριση της επερ­χόμενης εκπαιδευτικής μεταρρύθμι­σης παρουσιάζοντάς τη συναίνεση ως «καθολική». Ωστόσο φαίνεται πως δεν υπολόγισε επακριβώς τις δυναμικές αντιδράσεις από την πλευρά της πανε­πιστημιακής κοινότητας.

Από την προηγούμενη βδομάδα το «Π» είχε προαναγγείλει τις αρχικές κι­νήσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας και μόλις την Παρασκευή ήρθε η πρώ­τη επιβεβαίωση. Τόσο η Σύγκλητος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας όσο και η Σύγκλητος του Καποδιστρι-ακού τη Δευτέρα ψήφισαν «λουκέτο» ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος και «χώρος» σε φοιτητές και διδάσκο­ντες για να προχωρήσουν σε συνελεύ­σεις για τον μελλοντικό «αγωνιστικό» σχεδιασμό. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι αποφάσεις των Συγκλήτων σε Κρήτη και Αριστοτέλειο.

Το «μεγάλο στοίχημα»
 
Τα πρώτα δείγματα γραφής πάντως δείχνουν καυτό κινηματικό Σεπτέμβρη. Δεν είναι τυχαία η αποστροφή του λό­γου της υπουργού Παιδείας σε συνέ­ντευξη Τύπου που παραχώρησε, όπου χαρακτήρισε «μεγάλο στοίχημα» την εφαρμογή του νέου νόμου. Γνωρίζει πο­λύ καλά πως οι νόμοι στον «ευαίσθητο» χώρο της Παιδείας εύκολα ανατρέπο­νται ή καθίστανται ανενεργοί όταν δεν χαίρουν της αποδοχής των ιδρυμάτων.

Μέχρι χθες είχαν πραγματοποιηθεί δεκάδες φοιτητικές συνελεύσεις σε όλη την Ελλάδα, με την ατμόσφαιρα να θυμίζει κάτι από φοιτητικό κίνημα του «Άρθρου 16».

Η μια σχολή κλείνει μετά από την άλ­λη, η συμμετοχή στα όργανα είναι ιδι­αίτερα αυξημένη, ενώ άγνωστο παρα­μένει – έστω κι αν είναι ακόμη νωρίς – τι θα απογίνουν οι εξεταστικές του Σεπτεμβρίου. Αίνιγμα, επίσης, αποτε­λούν και οι εγγραφές των επιτυχόντων στις πανελλήνιες. Παρ’ όλα αυτά οι φοιτητές παρουσιάζονται θετικοί στο ενδεχόμενο να διεξαχθούν κανονικά οι εγγραφές των πρωτοετών.

Βολές από... μέσα
 
Μπορεί το υπουργείο Παιδείας να κατάφερε – με κοπτοραπτική της τε­λευταίας στιγμής – την επί της αρχής ψήφιση του νομοσχεδίου από τα 4/5 των βουλευτών, ωστόσο λογάριαζε χω­ρίς τη φιλοκυβερνητική ΠΑΣΠ. Η παρά­ταξη του ΠΑΣΟΚ στα ΑΕΙ, με ομόφωνη απόφαση, κατακεραυνώνει το κόμμα και την υπουργό προσωπικά:
«Παρά τους πανηγυρισμούς της κυ­βέρνησης και της υπουργού για την ψή­φιση, με επίπλαστη συναίνεση και δια­δικασίες εξπρές, του νέου Νόμου, στην πραγματικότητα πρόκειται για μαύρη σελίδα στην Ιστορία του κοινοβουλίου» σημειώνεται χαρακτηριστικά. Παράλ­ληλα γίνεται λόγος για «χυδαία» επίθε­ση στη δημοκρατία των Πανεπιστημίων, ενώ η ανακοίνωση κλείνει με αναφορές στους «εκφραστές του σημερινού χρε­οκοπημένου πολιτικού συστήματος».

Άντε τώρα η υπουργός να υποστη­ρίξει ξανά πως ο νόμος που σχεδίασε απολαμβάνει την καθολική εκτίμηση της νεολαίας.

Γαλάζιος καιροσκοπισμός
 
Στο άλλο στρατόπεδο, αυτό των «γα­λάζιων» παιδιών, τα πράγματα είναι σα­φώς πιο ήρεμα, έστω κι αν η δοκιμαστι­κή... «συγκυβέρνηση» για Παιδεία και Siemens προκάλεσε τριγμούς στο εσω­τερικό του.
Η ΔΑΠ κοιτάζει αποστασιοποιημένα τις εξελίξεις, αφού μόνο να κερδίσει έχει από τη φθορά της «πράσινης» οικογένειας. Χαρακτηριστική είναι η στά­ση της σε μια σχολή όπως το Πάντειο, όπου «λύνει και δένει»: όχι μόνο δεν κατέβασε πλέγμα προτάσεων, αλλά ξε­καθάρισε πως θα βάλει «πλάτη» στην απόφαση για πενθήμερη κατάληψη.

Αριστερός κατακερματισμός

Στη μάχη ρίχνονται και τα πιο δυνα­μικά κομμάτια της σπουδάζουσας νεο­λαίας, με την Αριστερά στο σύνολό της να σηκώνει την παντιέρα της αντίστα­σης. Με τη βεβαιότητα πια ότι οι αλλα­γές στην ανώτατη εκπαίδευση θα κα­ταστήσουν τους νέους εργαζόμενους αναλώσιμους, οι αριστερές νεολαίες είναι αποφασισμένες να καταφέρουν ένα ισχυρό πλήγμα στην κυβέρνηση.

Μολονότι κοινός προσανατολισμός υπάρχει, δεν υπάρχουν αντίστοιχα κοι­νές πλατφόρμες των αριστερών δυνά­μεων. Ακόμη και έτσι, όμως, οι νέοι που παρακολουθούν τις συνελεύσεις στηρί­ζουν τα αγωνιστικά πλαίσια χωρίς μέ­χρι στιγμής να υπάρχουν «απώλειες». Εξάλλου, από τη στιγμή που η ΠΑΣΠ δεν στηρίζει το νομοσχέδιο, η ΔΑΠ δεν πρόκειται να «στήσει» όπως το 2007 – επί κυβέρνησης Καραμανλή – πλαί­σια αντικατάληψης, φαντάζει αδύνατο να υπάρξουν σχολές που θα παραμεί­νουν ανοιχτές. Στην εκτίμηση αυτή συ­νηγορούν και οι πρόσφατες επιλογές καθηγητών και πρυτάνεων. Ήδη έχει προγραμματιστεί νέα έκτακτη Σύνοδος Πρυτάνεων για αύριο στο Λαύριο, παρό­τι κομμάτι της ΠΟΣΔΕΠ προχώρησε σε αναδίπλωση την προηγούμενη εβδομά­δα μετά και τις πρόχειρες αλλαγές του υπουργείου. 

Κανένα κίνημα στον χώρο του πανεπιστημίου δεν μπορεί παρά να έχει σημείο αναφοράς τους φοιτητές. Ωστόσο η συμπόρευση με τα ριζοσπα­στικά κομμάτια των εκπαιδευτικών θε­ωρείται απαραίτητη προϋπόθεση για την ενδεχόμενη αποτελεσματικότητά του. Από τις αρχές Σεπτέμβρη η κοινω­νία θα βρεθεί ξανά στους δρόμους της χώρας, κόντρα στις επιλογές της κυ­βέρνησης, αλλά το... γάντι πέφτει στην πανεπιστημιακή κοινότητα για να σύρει τον χορό. Άντε να δούμε τι φασούλια θα βγάλει το φθινόπωρο...

Δημοσιεύτηκε στο Ποντίκι