Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Στο στόχαστρο οι ψυχικά ασθενείς

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης
 
Φιλόδοξο, αν και όχι καινοτόμο, το πλάνο περικοπών του υπουργείου Υγείας, το οποίο εντάσσεται σε ένα συνολικό πακέτο λύσεων αντιμετώπισης της κρίσης με μότο το... «μια κι έξω». Η πρόσφατη υπουργική «επίθεση» του Α. Λοβέρδου που δημοσιεύτηκε στη «Διαύγεια» αποφασίζει τη «συμμετοχή στη δαπάνη περίθαλψης των περιθαλπόμενων σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τα οποία παρέχουν υπηρεσίες κλειστής περίθαλψης».


Με λίγα λόγια οι ψυχιατρικά ασθενείς αλλά και οι ηλικιωμένοι θα κληθούν να δώσουν πίσω πολλά από τα λίγα που τους έδιναν μέχρι τώρα και τα οποία δεν αρκούσαν ούτε για τα πακέτα των τσιγάρων τους. Στην απόφαση μάλιστα αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Ο υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, έχοντας υπόψη του την ανάγκη κάλυψης λειτουργικών και λοιπών αναγκών, την εξασφάλιση της βιωσιμότητας και την αποτελεσματική λειτουργία των δημοσίων φορέων που παρέχουν υπηρεσίες κλειστής περίθαλψης σε άτομα που χρήζουν ειδικής και συνεχούς μέριμνας (χρονίως πάσχοντα), την αναβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών και φροντίδας στα άτομα αυτά, με ταυτόχρονη μείωση της κρατικής επιχορήγησης και την ανάπτυξη περαιτέρω κλινών για την εξυπηρέτηση περισσοτέρων ατόμων που χρήζουν μόνιμης φιλοξενίας».

Πώς ακριβώς θα επιτευχθεί η αναβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών με την ταυτόχρονη μείωση της κρατικής επιχορήγησης;

Οι ασθενείς που νοσηλεύονται στα συνολικά 100 επιχορηγούμενα από το κράτος Ιδρύματα ΝΠΔΔ καλούνται τώρα να καταβάλουν – εκτός από το ημερήσιο νοσήλιο του ασφαλιστικού τους φορέα – και ένα μεγάλο μέρος της σύνταξης ή του επιδόματος πρόνοιας. Συγκεκριμένα, για συντάξεις μέχρι 360 ευρώ θα καταβάλλεται ποσοστό 40%, από 360,01 - 500 ευρώ ποσοστό 50%, από 500,01 - 1.000 ευρώ ποσοστό 60%, από 1.000,01 - 1.500 ευρώ ποσοστό 70%, ενώ για συντάξεις άνω των 1500 ευρώ θα καταβάλλεται ποσοστό 80%.

Ο διευθυντής του 9ου ψυχιατρικού τμήματος στο Δαφνί Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου αναρωτιέται σε συνέντευξη που παραχώρησε στον «Ελεύθερο Τύπο»: «Ποιος θα τους πει ότι από εδώ και πέρα θα τους κρατούν τη μισή σύνταξη και παραπάνω, χωρίς να τους κάνει ψυχιατρικά κακό;» και προσθέτει: «Οι ευθύνες για τα αποτελέσματα θα επιβαρύνουν τόσο τους διοικητές των νοσοκομείων που θα εφαρμόσουν την απόφαση όσο και τον ίδιο τον υπουργό. Θα κινήσουμε άμεσα νομικές διαδικασίες και στην Ελλάδα και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απέναντι σε μια απόφαση που οδηγεί στην εξόντωση των ψυχιατρικά ασθενών».

Προφανώς υπάρχει κενό στις συγκεκριμένες αποφάσεις – κενό που καλύπτεται αν αναλογιστεί κανείς πως η κυβέρνηση ψάχνει τρόπους περαιτέρω ιδιωτικοποίησης της ψυχικής υγείας. Παράλληλα γνωρίζουν οι κύριοι της κυβέρνησης πως τέτοιου είδους «χαράτσια» περνούν σχεδόν αθόρυβα, καθώς οι ίδιοι οι πληττόμενοι και οι οικογένειές τους είναι αδύνατο να καταφέρουν να αντιδράσουν.

Σε μια περίοδο σκληρής οικονομικής κρίσης, η οποία προσθέτει συνεχώς στους χρόνια πάσχοντες νέες φουρνιές ανθρώπων μη επίσημα καταγεγραμμένων στις ήδη «φορτωμένες» στατιστικές, τέτοιου είδους πολιτικές αποφάσεις πιέζουν δραματικά τα πιο αδύναμα κομμάτια της κοινωνίας. Υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ των αρνητικών οικονομικών δεικτών και των επιπέδων θνητότητας, κακής υγείας, καταθλίψεων και αυτοκτονικών τάσεων. Η ψυχολόγος Κατερίνα Νοτοπούλου σε πρόσφατο άρθρο της σημειώνει: «Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης οι φτωχοί αποτελούν ομάδα κινδύνου, αφού είναι οι πρώτοι που πλήττονται. Παράλληλα, τα άτομα που ήδη νοσούν από ψυχικά νοσήματα, λόγω της υπάρχουσας έκπτωσης στη λειτουργικότητα, αποτελούν επίσης ομάδα υψηλού κινδύνου, δημιουργώντας έτσι έναν φαύλο κύκλο όπου η φτώχεια ευνοεί τις ψυχικές διαταραχές αλλά και το αντίστροφο. Προτεραιότητα, λοιπόν, για το κράτος είναι η προστασία της ποιότητας ζωής των ατόμων που βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο».

Μεγάλο μέρος των χρημάτων χάνονται λόγω της κρατικής αδυναμίας - αδιαφορίας απορρόφησης των ευρωπαϊκών πακέτων για την υγεία. Το κράτος για άλλη μια φορά αποδεικνύεται «λίγο», αδιαφορώντας για τις ανάγκες των πολιτών του. Την ίδια ώρα που θα πρέπει να είμαστε «υπερήφανοι» που πιάσαμε πρωτιά σε άλλον ένα στατιστικό δείκτη, αυτόν των αυτοκτονιών, με πρωτοφανή αύξηση κατά 17% στη χώρα μας, το μόνο που μας λείπει είναι αυτές ακριβώς οι αυτοκτονικές επιλογές.

Ο Α. Λοβέρδος – θερμός υποστηρικτής του Μνημονίου – είχε καταθέσει την παραίτηση του στον πρωθυπουργό (ο οποίος δεν την έκανε δεκτή) λέγοντας πως η αποστολή του στο υπουργείο Υγείας τελείωσε. «Θέτω τον εαυτό μου στη διάθεση του πρωθυπουργού για τον επόμενο στόχο», είπε τότε. Τώρα, τρεις μήνες μετά, μάθαμε τελικά ποιοι βρίσκονταν στο στόχαστρο...

Δημοσιεύτηκε στο Ποντίκι