Ασπρόμαυροι άνθρωποι

Γράφει ο Κώστας Mερκουράκης

Δεν είναι λίγα τα χρόνια που πέρασαν, από το θάνατο του Νίκου Ξυλούρη. Αντιθέτως, είναι λίγα αυτά που μας ενώνουν με την ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής. Όπως ελάχιστοι είναι και οι τραγουδοποιοί που σήμερα χαράζουν παράλληλες πορείες, αντάξιες με εκείνες των «ασπρόμαυρων» ανθρώπων της εποχής. Χρησιμοποιώ τη λέξη «ασπρόμαυροι», καθώς μόνο στις παλιές, γκρίζες, φθαρμένες φωτογραφίες, ή μέσα από τις ταλαιπωρημένες από το χρόνο ηχογραφήσεις, μπορεί κάποιος νεότερος να πάρει μια γεύση από το συναίσθημα, την ενέργεια των καλλιτεχνών της εποχής εκείνης. Εικόνες μαύρες και άσπρες, θολές, που καταφέρνουν όμως μέχρι τα σήμερα, να ζωγραφίζουν με όλα τα χρώματα της γης τόσο τις ζωές μας, όσο και το σκούρο σκηνικό της ελληνικής δισκογραφίας.

Οι Αιγύπτιοι αποφάσισαν αλλαγή

Γράφει ο Κώστας Mερκουράκης 

Η Αίγυπτος φλέγεται και η φλόγα της εξέγερσης αντί να σιγοσβήνει ολοένα και δυναμώνει, φέρνοντας σε δύσκολη θέση τόσο την απολυταρχική κυβέρνηση του Μπουμπάρακ, όσο και τη Δύση, συμπεριλαμβανομένου και του Ισραήλ. Η Τυνησία έδωσε τη σκυτάλη στο κράτος της Βόρειας Αφρικής και έχει ενδιαφέρον να δούμε αυτή, σε ποιά χέρια θα καταλήξει. Ένας αγώνας δρόμου, ξεκίνησε στις χώρες της Βόρειας Αφρικής, κόντρα σε απολυταρχικά καθεστώτα, ενάντια στη φτώχεια και τη καταπίεση.

Αιφνιδιαστική ανάκληση αδειών

Ανάκληση είχαμε σήμερα των αδειών που είχαν δοθεί σε 15 μετανάστες από τα Χανιά, που είχαν πραγματοποιήσει Απεργία Πείνας το 2008, στη πόλη της Κρήτης. Άδειες που είχε δώσει μια δεξιά κυβέρνηση, σε ένα «πράσινο» νησί.

Ψεύτικα λόγια στα πλαίσια της ώριμης, κεντροαριστερής αντιπολίτευσης. Όλα κατέρρευσαν δύο χρόνια μετά. Μόλις έγινε η κατάληψη της εξουσίας. Κορόιδεψαν τον κόσμο. Το ΠΑΣΟΚ μας γυρίζει πολλά χρόνια πριν και σε αυτό το θέμα. Πιο συγκεκριμένα, άρχισε να διαδίδεται βίντεο από τη κρητική τηλεόραση με δηλώσεις τοπικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, και βάση αυτού ο υπουργος Γιάννης Ραγκούσης κινήθηκε αστραπιαία, προκειμένου να κλείσει το θέμα. Δεν έφτανε μόνο η υποκρισία δηλαδή, το ΠΑΣΟΚ εκδικητικά παίρνει πίσω τις άδειες, δύο χρόνια μετά.

Μια ευχάριστη (εν μέσω δυσάρεστων) εξέλιξη.

Την αποπομπή της Άννας Νταλάρα και της Φωτεινής Πιπιλή από τις θέσεις τους, ζήτησε το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), από τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά, με αφορμή τα όσα είπαν για το ζήτημα της Νομικής. 

Επανέρχομαι στις δηλώσεις της κας Άννας Νταλάρα - μέρος αυτών είχα σχολιάσει σε προηγούμενο post - καθώς πέρα από τη θέση της υφυπουργού Εργασίας, είναι υπεύθυνη(;) και για θέματα μεταναστευτικής πολιτικής. Στην εν λόγω κυρία έχει αναθέσει ο πρωθυπουργός τη χάραξη της μεταναστευτικής πολιτικής. Στις 26 Ιανουαρίου, ημέρα Τετάρτη, δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό flash τα εξής:

Παραπονεμένα λόγια...

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Η γυναίκα του γνωστού τραγουδοποιού, κα Νταλάρα, απευθυνόμενη στην Αριστερά από το βήμα της βουλής τόνισε: «Τι σημαίνει νομιμοποίηση σε όλους τώρα; Τι κάνουμε, παιδομάζωμα; Με το ζόρι κάτσε να σε νομιμοποιήσω και να σε εντάξω;». Πήρε και αυτή με τη σειρά της θέση δίπλα στο κάδρο των απανταχού υπεύθυνων. Ξεχνώντας προφανώς τους στίχους του Ανδρός της, που έχουν υμνήσει στο παρελθόν την ξενιτιά και τον πόνο των μεταναστών. Πιθανώς, για τη κα Νταλάρα οι Έλληνες έχουν προνόμιο στον πόνο.

Αίτιο & Αιτιατό

Η ψυχολογία χρησιμοποιεί τον ορό «γνωστική ασυμφωνία», θέλοντας να περιγράψει τη δυσάρεστη κατάσταση στην οποία ενδέχεται να περιέλθει ένα άτομο, όταν εκτίθεται σε «μήνυμα» που κουβαλά φορτίο πληροφοριών, αντίθετο των πεποιθήσεων του. Ακριβώς αυτή η ένταση γεννάται στο εσωτερικό μου όταν έρχομαι σε επαφή με μηνύματα και ειδήσεις καρμπόν· λέξεις κλισέ. Μια γιάφκα σε κάθε σπιτικό έχει στηθεί και μπροστά από τις τηλεοράσεις περνούν εικόνες ουδέτερες, λειψές. Αμοντάριστα πλάνα αντάμα με τη φωνή του ρεπόρτερ που γρατζουνά τα τύμπανα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ακουστεί τρομοκρατημένη. Συγχωρέστε με αν κάνω λάθος αλλά η τρομοκρατία είναι προϊόν των παθογενειών της κοινωνίας. Οι περίοδοι οξύνσεων ή υφέσεων εξαρτώνται και από την εκάστοτε συγκυρία, καθώς η τρομοκρατία γεννιέται, τρέφεται και φουντώνει από το ίδιο ραδιενεργό μίγμα που γεννά τις ανισότητες, τις ανελευθερίες και ένα στημένο, άσχημα σκηνοθετημένο μοτίβο ζωής

Δούναι και Λαβείν

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Χέρια ψηλά με δάχτυλα σταυρωμένα, φωνές και μάτια γουρλωμένα μπροστά στις κάμερες. Πολλές διαφορετικές γλώσσες που δεν καταλαβαίνεις, τα γέλια όμως έχουν γλώσσα. Είναι που αντάμωσαν όλοι μαζί,  είναι που μας είδαν από το κατάστρωμα μαζεμένους ή μήπως είναι που έστω και για ένα βράδυ μπόρεσαν να ταξιδέψουν σαν φυσιολογικοί επιβάτες.

Περιήγηση στα άστρα

Γράφει ο Κώστας Mερκουράκης

O «Μικρός πρίγκιπας» του Γάλλου συγγραφέα Αντουάν Ντε Σαίντ – Εξυπερύ, ζούσε σε ένα αστέρι. Είχε τη δυνατότητα να ταξιδεύει κατά βούληση και χωρίς περιορισμούς μέσα στον αστερισμό και να επισκέπτεται όποιο μικρό ή μεγάλο πλανήτη ήθελε. Κάποια στιγμή ο μικρός πρίγκιπας έγινε και ο ίδιος αστέρι. Έτσι κατάλαβα πως μια λάμψη μπορεί να ταξιδέψει μέσα στο χρόνο. Μπορεί οι πορείες των αστεριών να διαφέρουν. Ίσως να μην τις είχαν επιλέξει και τα ίδια. Άλλες προσδοκίες στην αρχή, άλλα όνειρα και ίσως άλλη κατάληξη∙ αλλού τα βρίσκει το πέρας του ταξιδιού.

H δυσοσμία στο σαλόνι μας

Το έργο το έχουμε δει σε επανάληψη. Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς πρέπει να μιλήσουμε για δύο αλήθειες. Τα σκουπίδια πλημμύρισαν τους δρόμους της Αθήνας για άλλη μια φορά, την ίδια ώρα που άλλη μια κυβέρνηση αποδεικνύει  ότι αδιαφορεί για τη δημόσια υγεία και επιδεικνύει, με περισσή συνέπεια, πως μπορεί να εκμεταλλεύεται «ελαφρά τη καρδία»  εργαζόμενους υπό ομηρεία, κρατώντας τους σε συνθήκες ανασφάλειας.

Το κάλλος του απροσδόκητου

Γράφει ο Κώστας Mερκουράκης

Υπάρχει νικητής και ηττημένος. Υπάρχει όμως και το «αλλά». Καθώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και ξεκάθαρα όσο φαντάζουν. Ακριβώς για αυτό το λόγο στο ποδόσφαιρο, σε αντίθεση με πολλά άλλα αθλήματα, υπάρχει περιθώριο διαμεσολάβησης. Υπάρχει η ισοπαλία. Αφήνει χώρο και στις δύο ομάδες να γράψουν το όνομα τους στο χαρτί. Ισοπαλία γλυκιά ή καταδικαστική. Όπως αντίστοιχη μπορεί να είναι και μια νίκη ή μια ήττα. «Διαλεκτική ειρωνεία», όπως η γεύση του κώνειου που χαμογελαστά πίνει ο Σωκράτης. Στο τέλος αυτού του διαλεκτικού ταξιδιού υπάρχει το αποτέλεσμα. Υπάρχει η αντοχή, η ικανότητα, η τύχη.

Οι βουβουζέλες σώπασαν...

Γράφει ο Κώστας Mερκουράκης 

Ο μέσος όρος ζωής ενός μέσου Έλληνα έχει αυξηθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες. Γεγονός που είναι ενθαρρυντικό για τη ψυχολογία μας καταρχήν αλλά και για άλλον έναν πολύ σημαντικό λόγο· το Μουντιάλ. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό ευελπιστώ να παρακολουθήσω τουλάχιστον 15 διοργανώσεις. Επίσης είναι σίγουρο πως οι στιγμές , οι συγκινήσεις, οι χαρές, οι απογοητεύσεις και οι εκπλήξεις των Παγκόσμιων κυπέλλων  είναι πεπερασμένες σε αριθμό και θα με συντροφεύουν κατά τη διάρκεια της ζωής μου, προσθέτοντας λίγο από αυτή τη μαγεία, την ομορφιά του ποδοσφαίρου.

Προς τα πού γέρνει η πλάστιγγα…

Γράφει ο Κώστας Mερκουράκης

H φιλοσοφία ενός προπονητή διαπερνά καθολικά την ομάδα, ειδικά στις περιπτώσεις όπου δίνεται η δυνατότητα, ο «χώρος» και ό χρόνος σε έμπειρους κόουτς να ασκούν πλήρη διαχείριση του υλικού τους. Στον πυρήνα της φιλοσοφίας του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, κυρίαρχη θέση κατέχει η άμυνα. 

Η ευκαιρία χάθηκε… Η ελπίδα;

Γράφει ο Κώστας Mερκουράκης

Τα διακυβέυμαυτα των πρόσφατων εκλογών ήταν πολύ συγκεκριμένα, το περίφημο «μήνυμα» εστάλει τελικά από τη κάλπη και επιδέχεται πολλαπλών αναλύσεων, ενώ τέλος οι πολιτικοί οργανισμοί περί άλλων τυρβάζουν. Κατά τους Στωικούς*, η αποχή από τις «απολαύσεις» βοηθάει στην ψυχική ηρεμία. Κάπως έτσι φαίνεται ότι σκέφτηκε το 50% περίπου του ελληνικού λαού, ειδικά αν συνυπολογίσει κανείς την λαγνεία των κυβερνώντων για εξουσία. Γεμίσαμε πολιτικάντηδες, τεχνοκράτες, ρεαλιστές και image maker.  Γεμίσαμε από δαύτους γιατί διακόψαμε την σχέση μας με την πολιτική. Πάψαμε να είμαστε πολίτες και μετατραπήκαμε σε ψηφοφόρους – πελάτες.

Ντόμινο ανευθυνότητας.

Γράφει ο Κώστας Mερκουράκης 

Bασικό χαρακτηριστικά των προϋπολογισμών που κατατίθενται κάθε χρόνο είναι η ασυνέπεια οικονομικών προβλέψεων και αποτελεσμάτων. Μπορεί ο φετινός προϋπολογισμός να έχει στριμωχτεί σε «στικάκι», παρόλα αυτά τίποτα δεν τον διαφοροποιεί από τους προηγούμενους. Ίσα ίσα που φέτος έρχεται να προστεθεί άλλο ένα κύριο χαρακτηριστικό, που είναι η πρωτοφανής βιαιότητα των μέτρων και πηγάζει εν πολλοίς από την πολιτική που χαράζει η κυβέρνηση της Τρόικας.

Καλή αρχή λοιπόν...

Χώρος αποτύπωσης σκέψεων, ιδεών με μια πιο συνεκτική μορφή. Όχι όμορφα λόγια, που χαιδεύουν αυτιά. Αλλά μάλλον όμορφες σκέψεις - οι δικές μου σκέψεις δεν θα μπορούσαν να μου φαντάζουν άσχημες.

Καλή αρχή λοιπόν χωρίς πολλά λόγια, χωρίς να ξέρω ακριβώς τι έχω κατά νου να κάνω... Μια υπόσχεση μόνο, να μην αφήσω τις λέξεις να χάσουν το δρόμο τους...

Λευτεριά στον Μποµπ Σφουγγαράκη

Γράφουν οι Κώστας Μερκουράκης & Πάνος Κορφιάτης

Μια κοινωνία που ψάχνεται. Μια κοινωνία που μοιάζει να αλλάζει. Προς ποια κατεύθυνσή; Την ίδια ώρα που αρέσκεται στο να βλέπει τα σκάνδαλα από την κλειδαρότρυπα, σχεδόν ηδονικά, την ίδια ώρα, δίνει νούμερα στον Λάκη, ψάχνοντας και ανακαλύπτοντας ξανά την  χαμένη της αθωότητα.