Κρίση: Τεχνολογική Αιτιοκρατία και Δημοσιογραφική Αιτιολογία

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Η κρίση όπως καθαρά μπορούμε να δούμε με την εμπειρία τεσσάρων και πλέον χρόνων στις πλάτες μας, λειτουργεί ως μηχανισμός που αλλάζει τα πάντα στην κοινωνία. Η αλλαγή αύτη δεν αφορά, φυσικά, μόνο τα οικονομικά μεγέθη αλλά επεκτείνεται σε κάθε πτυχή της κοινωνίας και της κοινωνικής ζωής: στους θεσμούς, στις διαπροσωπικές σχέσεις, στη δημοσιογραφία. Επιπρόσθετα, επειδή κατέχει μια τόσο μεγάλη δύναμη μετασχηματισμού, έχει τη δυνατότητα να επιδρά και πάνω στις αντιλήψεις των ανθρώπων, στον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο, ακόμα και στην ίδια τους την ικανότητα – ειδικά μέσα στην ισχυρή πίεση που όλοι νιώθουμε - να τον προσεγγίζουν κριτικά και να τον κατανοούν.

Αξιολόγηση ΔΥ: Ή με τη νομιμότητα ή με τη σοβαρότητα

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Τα ρεπορτάζ επιλέγουν συνήθως τις λέξεις: «συνδικαλιστές» και «αντίδραση» για να αποτυπώσουν τη νέα σύρραξη εργαζομένων – υπουργείου. Με τη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, λοιπόν, ο κατ’ ευφημισμόν (νεο)φιλελεύθερος υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης, συνεχίζει να επιβιώνει πολιτικά και να παράγει πολιτική με αναμασήματα και ιδεολογήματα του χθες.

Ο Βλαντιμίρ, ο Εστραγκόν και το παράκτιο μέτωπο

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Είναι ωραίο να προσφέρεις «ανάπτυξη». Ειδικά όταν κατορθώνεις κι επιλέγεις εκείνη την «ανάπτυξη» που ταιριάζει τέλεια σε ιθαγενείς. Και είναι ακόμα πιο ωραίο να προσφέρεις «ανάπτυξη» με προσεγμένο περιτύλιγμα. Για να μπορούν οι ιθαγενείς να τη δέχονται χωρίς δεύτερη σκέψη.

Να γυρίσουμε το τραπέζι ανάποδα

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Τέσσερα χρόνια τώρα έχουμε δει την πραγματικότητα να αλλάζει με ρυθμούς που κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί λίγο καιρό πριν. Τίποτα πλέον δεν είναι ίδιο. Για τη δική μου γενιά, οι οροί ζωής και οι προσδοκίες έχουν αλλάξει ριζικά. Είμαστε η πρώτη γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη. Η «σωτηρία» που το μνημονιακό μπλοκ επικαλείται, είναι η δική τους κι όχι η δική μας.

Χ.Α.: Δολοφόνοι ή λαϊκοί ήρωες

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

«Μια χούφτα δειλών» γέμισε ασφυκτικά το απέναντι… πεζούλι της ΓΑΔΑ. Τίποτε παραπάνω. Σίγησαν τα ηλεκτρονικά μέσα, «χορτάριασαν» τα καλοξυρισμένα κεφάλια και εξαφανίστηκαν τα μαυρόασπρα μπλουζάκια από τις κατά τόπους οργανώσεις. Κάπως έτσι έμειναν μονάχοι οι αστυνομικοί να φυλάνε άδεια κομματικά γραφεία, ανά την επικράτεια. 

Δολοφονία - σανίδα σωτηρίας για ΝΔ

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Το πολιτικό σύστημα όχι μόνο γνώριζε, αλλά έθρεψε τη Χρυσή Αυγή. Κι αν εξαιρέσουμε την Αριστερά - στο σύνολό της - η οποία είχε μια αταλάντευτα εχθρική στάση απέναντι στη Χρυσή Αυγή, οι ευθύνες κυριεύουν την άλλη πλευρά του… «δημοκρατικού τόξου». Αλλά και πάλι, κύρια ευθύνη για το θέριεμα αυτού του δολοφονικού μορφώματος φέρει η «νέα» Νέα Δημοκρατία, καθώς ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ παρακολουθούσαν μάλλον αμήχανοι (αν και συνένοχοι) τόσο το αυγό του φιδιού, όσο και το φλερτ δεξιάς – ακροδεξιάς που θα το καθιέρωνε στα πολιτικά δρώμενα.

Εφοπλιστικός πατριωτισμός

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Το χθεσινό δημοσίευμα του αμερικανικού πρακτορείου Bloomberg δεν αφορούσε προεκλογικές δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, μήτε «πιπεράτες» αποκαλύψεις για τα αγγλικά του Τσίπρα.

Ωστόσο, αναφερόταν στα 175 δισ. ευρώ, που σύμφωνα με τα στοιχεία του πρακτορείου αποτελούν τα αφορολόγητα κέρδη των Ελλήνων πλοιοκτητών τα τελευταία 10 χρόνια, κάτι που απ’ ότι φαίνεται δεν αφορά ούτε την ενημέρωση, ούτε και την προεκλογική επικαιρότητα του Έλληνα πολίτη.

Φοβάται το ντιμπέιτ ο Αντώνης;

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Τελικά έκανε καλά ή μήπως όχι; Ήταν «σοφή επιλογή» - όπως πολλοί περιπαιχτικά την χαρακτήρισαν - η αποφυγή ενός προεκλογικού ντιμπέιτ με αντίπαλό τον Τσίπρα ή θα επιστρέψει στη Συγγρού ως μπούμερανκ;

Mιλούσε για σοσιαλισμό, έτρωγε με χρυσά κουτάλια

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Για την υπόθεση Τσοχατζόπουλου έχουν ήδη γραφτεί και αποκαλυφθεί τόσα, που ο καθένας πια μπορεί να σχηματίσει μια εικόνα για το μεγάλο φαγοπότι το οποίο τελικά χαρακτήρισε την εποχή της «ισχυρής Ελλάδας»: Ήταν τότε που, όπως έχει πει ο σημερινός αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, «δέναμε τους σκύλους με τα λουκάνικα». Δυστυχώς όμως, όπως αποδεικνύεται από την περίπτωση του «όμορφου Άκη» και όπως βάσιμα και με σχετική ασφάλεια μπορεί να γενικεύσει κανείς, ούτε τα… λουκάνικα έμειναν άθικτα ούτε οι σκύλοι χόρτασαν…

Θεριό αΤζήμερο!

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Το πρωί ψηφίζεις Τζήμερο, το βράδυ σου βγαίνει… Μιχαλολιάκος. Το μυστήριο φαινόμενο παρατηρήθηκε τη μέρα των εκλογών όταν ο πρόεδρος της «Δημιουργίας Ξανά!» μεταμορφώθηκε από νεοφιλελευθεροχαρούμενο τηλεπερσόνο σε τηλεακτιβιστή της ακροδεξιάς.

Γιάπηδες σε υστερία

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Το προεκλογικό αλισβερίσι έπιασε τόπο τελικά. Η… νεόδμητη «νεοφιλελεύθερη πολυκατοικία» χόρτασε τις προηγούμενες μέρες από δηλώσεις, προτάσεις και συναντήσεις για το ενδεχόμενο προεκλογικών συνεργασιών.

Η επιχείρηση εκβαρβαρισμού

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης 

Ο τρόπος με τον οποίο επιλέγει μια κοινωνία να αντιμετωπίζει τόσο τους ισχυρούς, όσο και τους ανίσχυρους, αποτελεί δείκτη πολιτισμού. Υπ’ αυτήν την έννοια, οι στοχευμένες περικοπές στην Παιδεία, την Υγεία, τους μισθούς και τις συντάξεις σηματοδοτούν μια νέα εποχή εκβαρβαρισμού της.

Η ΝΔ λίγο πριν το τέλος...

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης 

«Βουνό με βουνό δε σμίγει», στην περίπτωση τους όμως… δεν υπήρχε άλλος δρόμος.

Και πώς θα καταφέρεις να στήσεις, αλλά και να συντηρήσεις μια συμμαχία – λυκοφιλία, λίγες μόνο μέρες πριν τις εκλογές;

#O_Tsipras_ftaiei...!

Αντιγράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Το ότι φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο Τσίπρας προσωπικά για όλα τα μαύρα κι άραχλα αυτής της χώρας το ξέραμε...

Αυτό που δεν ξέραμε είναι ότι έχουν φτιαχτεί δύο νέα #hashtags στο twitter [#o_tsipras_ftaiei & #o_syriza_ftaiei] για να μπορεί ο κόσμος να κοινοποιεί όσα προβλήματα σχετίζονται με το κόμμα της Αριστεράς και τον ηγέτη του.

Παγωμένη η κοινωνία

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Δέκα μέρες πριν από τις εκλογές, τα επιτελεία των δυο πρώην με­γάλων κομμάτων θυμήθηκαν να ασχοληθούν φευγαλέα με την ύπαρ­ξη της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής. Και εκεί μπήκε, έστω και καθυστερημένα, έστω και λειψά, το ερώτημα για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί η ανησυ­χητική αύξηση της απήχησής της: με το να απομονωθεί πολιτικά ή με το να της δοθεί βήμα στον δημόσιο διάλογο με στόχο να εκτεθεί;

Που βαδίζει το ΚΚΕ;

Γράφει ο Κώστας Μερκουράκης

Η λογική λέει πως η συζήτηση στις τάξεις του ΚΚΕ αργά ή γρήγορα θα ανοίξει. Γιατί, όταν επί πολλά χρόνια διατηρείς τα ηνία στον χώρο της Αριστεράς και μάλιστα έχεις βραβευτεί για τη συνέπεια και την αταλάντευτη στάση σου σε μια σειρά από ζητήματα, όταν τα ποσοστά σου διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα και σου χαρίζουν τη δυνατότητα να ασκείς αξιοπρεπή αντιπολίτευση, τότε οι φωνές κριτικής εύκολα πέφτουν στο κενό.